November

Het is 14 november 2015, rond de klok van 23:00 uur.
We besluiten op tijd naar bed te gaan.
We zijn bekaf, al een tijdje.

Die nacht verandert alles.

Het is 14 november 2016, rond de klok van 23:00 uur.
Ik besluit om op tijd naar bed te gaan.
Ik ben bekaf, al een tijdje.

Ik leef alleen.

Het is november 2017, rond van de klok van 19:15 uur.
Ik sluit mijn ogen en luister naar het verhaal van een boeddhistische monnik.
Ik ben bekaf, al een tijdje.

Wat hij vertelt herken ik, besef ik, denk ik over na, vertel ik over, maar doe ik het ook.

Het is 14 november 2017, rond de klok van 23:00 uur.
Ik besluit om nog te zagen, boren en schroeven.
Ik ben bekaf, al een tijdje.

Wat de nacht mij gaat brengen weet ik niet.

Rust, slaap, opladen, bijkomen, energie. Dat is waar ik behoefte aan heb.

Wat mij bij blijft van het verhaal van de monnik is dat we bezig zijn met symptoom bestrijding in plaats van de oorzaak.
De onrust, de pijn, het verdriet, de angst, de onzekerheid, daar loop ik niet voor weg, maar echt aangaan is een ander verhaal.

Ik wil schreeuwen, de longen uit mijn lijf. De ogen uit mijn kop janken.

Wat mij bij blijft van het verhaal van de monnik is dat we vergeten zijn om moeite te doen voor de wezenlijke dingen.

Ik wil je meenemen in mijn gedachte en gevoelens, maar intussen stromen de tranen over mijn wangen.

Dat is wat ik wil, huilen, de druk uit mijn lijf.

Het is november en het verhaal wat was blijft niet meer.
Het is november en wat de toekomst gaat brengen,
Dat weet alleen de volgende november.
Het is november. Welterusten, slaap zacht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s