Recensies

Droomdate: 16 oktober 2017, Berkel Enschot
Op mijn pad van het volgen van mijn hart ontmoette ik Jacob tijdens een workshop ‘Dare to Dream about the global goals’. Bij het onderzoeken naar wat ik droom stelde Jacob vragen die me intrigeerde, me aan het denken zette. Het voelde in eerste instantie ongemakkelijk maar ook zeker nodig. Vanuit die ervaring vroeg ik hem of hij een keer mee wilde kijken naar mijn droom. Hij stemde enthousiast in en zo geschiedde. Ruim 3 uur heeft Jacob vragen op me afgevuurd en op zo’n manier dat ik steeds vrijer werd in het antwoord geven over dat wat er echt in me leeft, wat ik wens, waar ik voor sta, wat ik kan en wat ik nodig heb. In het begin voelde ik me ongemakkelijk om mijn wensen uit te spreken, dat wat ik echt het allerliefste wil. Niet wat ik voor de wereld wil, nee, wat IK voor MEZELF graag wil. Daar zat een heleboel schaamte op. Door de manier van vragen stellen, het geruststellen, aan de kaak stellen zorgde Jacob ervoor dat ik wel degelijk bij mijn verlangens kwam en ik me er steeds beter bij voelde. Wat ook maakte dat de andere gebieden waar vragen over werden gesteld veel gemakkelijker werden om naartoe te gaan en antwoord te geven.

Kortom, ik heb het als zeer waardevol ervaren en zo ervaar ik het nog. Het werkt nog door, er is iets veranderd in mijn vertrouwen naar mezelf en wat er allemaal mogelijk is. Daar hebben de met respect afgevuurde vragen een grote bijdrage aan geleverd! Jacob is rustig, vol kennis, zelfverzekerd, helder, vol respect tijdens het samen zijn. Ook was humor een aanwezige factor die maakte dat de ruim 3 uur omvlogen en ik naar hem maar bovenal naar mezelf zo open en vrij durfde te zijn!
Jacob, ontzettend bedankt voor deze enorme zet in de goede richting!

Droomdate: 11 oktober 2017, Tilburg
Hey lieve Jacob,
Ik wil je heel erg bedanken voor je aandacht en oprechtheid vandaag, je willigness met me mee te kijken en te zijn. Dat voelt erg bijzonder, als een onverwacht cadeau.
Heb hier de vellen voor me liggen en buiten dat ik ze nog even op me in laat werken, merk ik wel dat het veel heeft gedaan, om alles te vertellen, om het zo overzichtelijk op te schrijven en ook mijn gedachten patronen onder de loep te nemen. Dank voor je spiegelingen hierin, ik besefte me daardoor eigenlijk opeens hoe negatief ik idd constant denk over mijn eigen kunnen. En dat ik hier verandering in mag brengen. Ook het stukje van eerst goed voor mijzelf zorgen, kwam toch weer heel erg binnen. Dus ook dank daarvoor. Heb weer gevoel verder te kunnen op mn tocht.
ūüôŹūüŹĽ Dankjewel voor je liefdevolle aanwezigheid en hulp!

Droomdate: 22 september 2017, Eindhoven
Dat ik nieuwe wegen zie die ook leiden naar het feest dat mijn leven heet. Zoals ik je al zei voelde het nog het meest alsof ik weet dat het aan de andere kant van de (maar 3 à 4m? brede) muur te doen is. Om daar maar te komen spring ik, ren ik er tegenop omhoog, ga ik er geduldig voor zitten, ertegen praten, probeer eroverheen te klimmen, sla erop in de hoop dat hij omvalt en ik door kan lopen, maar tevergeefs..
En dan sta jij daar een eindje verderop langs de muur een beetje verbaasd naar me te kijken, omdat jij simpelweg voorbij de muur kunt lopen, ik me kennelijk al die tijd blind zit te staren op alleen mijn manieren om voorbij die muur om te komen en jij je afvraagt hoe ik dat nog niet gezien had, maar me wel uitnodigt het te zien.
Zo zie ik het.
Wat heb jij specifiek gedaan om (me om het muurtje te laten kijken) is..
-je hebt vragen gesteld. Toelichting: waardoor ik uitgenodigd werd te praten.
-je hebt daar vervolgens weer een focus uit gehaald, ingezoomd en verder gewerkt, het me concreter laten maken, een beeld krijgen van een (mijn?) doelgroep
-je hebt me een opdracht gegeven, en dit ook zo genoemd. Terloops..
Toelichting van vragen van jou die voor mij als focus fungeren nu:
1: Ik heb een vaardigheid, (verder uit te pluizen) wie zou daar wat aan kunnen hebben en waarom?
2: Ik geeft aan het veld te willen onderzoeken, dus ga op onderzoek uit, probeer wat, kijken welke kant me boeit, welke vaardigheid wil ik ontwikkelen en wil ik anderen mee van dienst zijn?
Ik vond je ontspannen, waardoor ik me uitgenodigd voelde om mee te wandelen.
Ik vond je geduldig, waardoor ik ruimte voelde mijn aandacht op mezelf te houden, mijn proces.
Ik vond je ‘zonder oordeel’, waardoor ik me veilig voelde mijn gedachtegangen, overwegingen (en mijn kwaliteiten)¬†met je te delen.
Ik vond je opmerkzaam, waardoor ik me serieus genomen voelde en waardoor ik me gezien voelde.
Ik vond je ‘zonder (ongewenste) oplossingen’, waardoor ik me gesterkt voelde in de oplossingen enidee√ęn¬†die ik zelf aandroeg.
Ik vond je licht, waardoor ik mezelf ook herkende.

Droomdate: 6 Augustus 2017, Luzern – Zwitserland
Zondag 6 augustus heb ik je mogen ontmoeten (in Zwitserland) en¬†zijn¬†we¬†al snel aan de slag gegaan met de ‘One Sessie’. De drie uur durende sessie bracht bij mij veel te weeg en met bepaalde uitspraken zoals ‘het leven is geen wedstrijd’ schudde je me wakker. Je dacht veel met me mee, wat voor mij een geruststelling was. Ik kon mijn gevoel niet verwoorden tijdens de ‘One Sessie’. Ik denk omdat het allemaal zoveel was. Zoveel wat op me af kwam.
Maandag hebben we de wandelschoenen aangetrokken en zijn we richting de Aletschgletjer gereden. Na een bijna twee uur durende rit, zijn we de bergen maar eens in gedoken. We hebben verschillende kilometers gewandeld en hebben zo nu en dan een momentje genomen, om te genieten van het prachtige uitzicht en de heerlijke rust. Rust, even tot mezelf komen en het gevoel van vele verwarringen een plaats proberen te geven, maar ook weer het gevoel hebben om door te willen gaan met de tocht.
Je daagde me uit om een stijlen berg te beklimmen, zodat we er als het ware er¬†overheen terug konden keren. Ik zag hoe stijl de berg was en wist dat het zwaar zou worden, maar daar gingen we. Ik vond het o zo knap hoe jij heel rustig stap voor stap de berg beklom. Ik had er meer moeite mee. Ik moest af en toe stoppen en even op adem komen. Ik hield me vast aan de gedachten dat ‘het leven geen wedstrijd is’¬† en hoefde je niet bij te blijven. Op een gegeven moment zat je te wachten op mij. Je liet me voor. Wat ik niet fijn vond, omdat ik dan iemand achter me had en het gevoel had dat ik je in de weg liep. Je vertelde me 1 woord, ‘Mindset’, en toen was het me duidelijk en was ik even klaar. Ik ben de laatste tijd zo negatief geworden. Zoveel negatieve gedachten Ik brak, ik liet de tranen eventjes lopen. Jacob had gelijk. Mindset, dat is het hele verhaal. (Eigenlijk) het verhaal van je leven, het verhaal van je gedachten gang, het verhaal van je doel bereiken, je ‘Ooit’.
Ik voelde al een tijdje dat er een breek moment moest komen en was (beetje dubbel natuurlijk) ook blij dat het moment er was. Wat een opluchting. We gingen verder en Jacob vertelde me stap voor stap en voeten plat op de grond. Dat ging super, wat voelde ik me een held toen ik boven aan die berg stond, Yiiiiihaaaaaaaaaaaa. Nadat we terug waren, moest ik nog steeds mijn gevoel een plaats geven, maar dat mocht er gewoon zijn. Op dat moment had ik weer energie, terwijl ik die dag een flinke wandeling in de bergen had gehad. Heerlijk.
Ik heb weer nieuwe energie gevonden en ben nu stappen aan het ondernemen om bij mijn ‘Ooit’ uit te komen.
Dank je wel Jacob voor deze verwarrende, maar zeker positieve en unieke ervaring.
Advertenties